ครั้งหนึ่ง ข้าพเจ้าเห็นบรรดาพนักงานจับกลุ่มสนทนาอะไรกันอยู่

Test Conductor © by Morpheus Lander

       ก็ถามว่าพวกเขาคุยอะไรกัน? พนักงานเหล่านั้นตอบว่า “เราเตรียมการที่จะส่งผลิตภัณฑ์ใหม่ออกสู่ตลาด กำลังแลกเปลี่ยนความเห็นกันอยู่ว่า จะจำหน่ายได้ดีหรือไม่?”

       ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า “นอกจากจะหยั่งเสียงตลาดดูแล้ว ก็คงจะไม่มีทางอื่น จะจำหน่ายได้ดีหรือไม่ ก่อนอื่นย่อมจะต้องค้นคว้าอภิปรายกันในระดับหนึ่ง แต่ถ้าหากทำเกินไปกว่านี้แล้ว ก็จะเป็นเรื่องที่ปราศจากความหมาย ต่อจากนั้นก็มีแต่การเผชิญหน้ากับความจริง ถามปัญหานี้เอาจากผู้ซื้อ”

       เมื่อได้ใคร่ครวญในระดับหนึ่งแล้ว ก็จะต้องกล้าที่จะไปปฏิบัติ มิใช่ในวงการค้า เท่านั้นที่เป็นอย่างนี้ ในด้านการเมืองและในชีวิตประจำวันอื่นๆ ข้าพเจ้าเห็นว่าบางครั้งก็จะเป็นต้องทำเช่นนี้เหมือนกัน!

เมื่อได้รับจดหมายยกย่องชมเชยจากผู้บริโภค ก็ย่อมจะมีความปิติยินดีเป็นธรรมดา

Gossip girls © by Miguel Pires da Rosa

       แม้ว่าจะได้รับจดหมายตำหนิติเตียน ข้าพเจ้าก็ยังเห็นว่าควรค่าแก่การปิติยินดีเช่นกัน

       ผู้ที่ไม่ได้เสนอคำติเตียนมา ต่อไปอาจจะไม่ซื้อผลิตภัณฑ์ของบริษัทนี้อีกก็ได้ ทว่าผู้ที่เสนอคำติเตียนมา ในขณะนั้นอาจจะมีความคิดว่า จะไม่ซื้ออีก ก็เป็นได้ แต่ถ้าหากสามารถให้ความเคารพต่อการคัดค้านของฝ่ายตรงกันข้าม เจ้าใจมูลเหตุแห่งความไม่พอใจของเขา จัดการต่อปัญหานั้นๆอย่างจริงใจ ดังนี้ ก็มักจะทำให้ ฝ่ายตรงข้ามเข้าใจในความจริงใจของเรา และสร้างความสัมพันธ์กันขึ้นจากนี้

       เพราะฉะนั้น เมื่อได้รับการติฉินมา ก็พึงเข้าใจว่า นั่นเป็นโอกาสที่ดีที่เราจะสร้างความสัมพันธ์อันดีกับฝ่ายนั้นได้ และใช้โอกาสอันนั้นอย่างแยบยล นี่ควรถือว่าเป็นเรื่องที่สำคัญอย่างที่สุด

น้ำประปาที่ผ่านการกลั่นกรองมาแล้วย่อมจะมีคุณค่า

tap © by leunix

       ในสังคมทุกวันนี้ การลักขโมยสิ่งของที่มีค่า จะต้องได้รับการลงโทษ ซึ่งมันได้กลายเป็นสามัญสำนึกไปเสียแล้วในปัจจุบัน แต่คนเดินทางที่เกิดประปาดื่มอย่างไม่อั้นนั้น กลับไม่เคยปรากฏสภาพที่ถูก ลงโทษเลย น้ำประปาซึ่งเกี่ยวพันกับการดำรงชีวิตอยู่และมีคุณค่าอย่างมหาศาล สามารถที่จะยอมให้กระทำดังนั้นได้ ด้วยเหตุที่มันมีปริมาณมากนั้น เรื่องนี้ได้ให้ความคิดอะไรแก่เราบ้าง?

       นั่นคือ ภาระหน้าที่ของผู้ผลิต อยู่ที่การทำให้วัตถุแห่งการดำรงชีวิตอยู่ไม่มีที่สิ้นสุดดุจดังน้ำประปา ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใดที่มีคุณค่าอันใหญ่หลวง ขอแต่ว่าได้เพิ่มปริมาณขึ้นมา ก็ล้วนแล้วแต่จะบรรลุถึงราคาที่เกือบจะไม่มีค่างวดอะไรเลย

       ข้าพเจ้าเห็นว่า นี่ก็คือภาระหน้าที่ที่แท้จริงของผู้ประกอบการ